خلوت شبانه

کجای چشم های من به روشنی رسیده است

سیاهی اش در این زمان به اوج خود رسیده است

ستاره ها که دیده ای به چشمت اشتباه بود

تو ای الهه ی وجود که آن دوقطره اشک بود

من هم مرور می کنم نگاه روشن تو

ولی به یاد آورم نگاه ماهک تو را

خدای چشم های من به من نماز عشق داد

وضو بلد نبوده ام تیمم حضور داد

خدای مهربان من تو را به من هدیه داد

عجب چه بی انتظار تو را به دیگری بداد

حصار این فاصله ها نه از تو است نه من دگر

خدا چنین رقم زده است میان ما عزیزکم

 RSS 

POWERED BY
BLOGFA.COM